Zabytki

Sanktuarium Matki Bożej Opiekunki i Królowej Rodzin

 Usytuowany na zboczu Makowskiej Góry, dominujący nad miastem, kościół parafialny pw. Przemienienia Pańskiego swój obecny wygląd zawdzięcza przebudowie dokonanej w latach 1828-1833. Wcześniej w tym miejscu stały kolejno trzy starsze świątynie, pierwsza z nich postawiona została w XIV w. Świątynia utrzymana jest w stylu późnoklacystycznym, jedynie opięte z zewnątrz szkarpami prezbiterium oraz kaplica, będące pozostałościami po starszym kościele, są barokowe. Nawy boczne oddzielają od nawy głównej arkady, sklepienie kościoła ma konstrukcję żagielkową. W wieży zegarowej, nakrytej hełmem z 1891 r., znajdują się dwa dzwony z 1547 i 1663 r. Frontowa fasada kościoła jest ozdobiona szerokim ryzalitem, zakończonym trójkątnym frontonem.
Makowska świątynia jest miejscem otoczonym szczególną czcią, zarówno przez miejscową ludność, jak i liczne rzesze pielgrzymów. W jej ołtarzu głównym znajduje się otaczany czcią XVI-wieczny, łaskami słynący obraz Matki Bożej Opiekunki Rodzin, ozdobiony w 1979 r. papieskimi koronami przez Ojca Św. Jana Pawła II podczas Mszy św. odprawianej na krakowskich Błoniach.

Inne

Najciekawszymi zabytkowymi obiektami małej architektury sakralnej, obok licznie spotykanych w całej okolicy kapliczek, krzyży i figur przydrożnych (m.in. figura Matki Bożej Niepokalanego Poczęcia z XVIII w. na makowskim rynku), są kaplice typu domkowego stojące w: Makowie Podhalańskim (kaplica Filasowa z 1845 r.), Żarnówce (z końca XVIII w.) i Kojszówce (z 1. poł. XIX w.). W Makowie Podhalańskim spotkać możemy dwie budowle o charakterze dworków. Są to: dworek przy ul. Moniuszki 1 i dworek „Paczosówka” (1896), obecnie siedziba Biblioteki i Izby Regionalnej. Z początku XX w. pochodzą makowskie, drewniane wille – pensjonaty (wille „Pod Łysą Górą”). W mieście, w rejonie rynku, zachowało się kilka murowanych budynków pochodzących z końca XIX w. Do najokazalszych należą: dawny Magistrat (obecnie siedziba poczty), gmach Krajowej Szkoły Hafciarskiej (Zespół Szkół) i budynek banku (ul. 3-go Maja). Interesującą architekturę ma także kilka murowanych budynków w typie reprezentacyjnych willi (ul. Sienkiewicza, willa „Marysin”). Niewiele natomiast zostało po dawnej zabudowie przemysłowej. Resztki murów wielkiego pieca huty „Maurycy” (tzw. Hamernia) przypominają o dobrze rozwiniętym w całej okolicy, w XIX w., hutnictwie.