Historia

 Pierwsi osadnicy pojawili się w tych okolicach na przełomie XIII/XIV w. Najstarsza, zachowana wzmianka o Makowie pochodzi z roku 1378. Pozostałe miejscowości obecnej gminy powstały w XV-XVII w. (najpóźniej Żarnówka i Wieprzec). Należały one w tym czasie do dóbr królewskich, w większości wchodząc w skład starostwa lanckorońskiego. Jedynie Grzechynia, będąca pierwotnie własnością rodu Porębskich, po przejściu w ręce królewskie w 1530 r. została włączona do tzw. dóbr wielkorządowych krakowskich. Taki stan utrzymywał się do czasów I rozbioru Polski, w wyniku którego obszar ten znalazł się w obrębie Cesarstwa Austriackiego i do zakończenia I wojny światowej należał do Królestwa Galicji i Lodomerii. W roku 1839 tzw. „klucz makowski” wykupił od skarbu austriackiego hr. Feliks Saint Genois d’Annecourt. Rok później Maków uzyskał prawa miejskie. Zamieszkiwało go wówczas ok. 3000 osób. W tym okresie zaczął rozwijać się tu przemysł hutniczy, który obok dotychczasowych, tradycyjnych zajęć ludności związanych z pozyskiwaniem i obróbką drewna oraz rolnictwem, dawał nowe możliwości zatrudnienia.

 

Od 1878 r. do czasu odzyskania przez Polskę niepodległości dobra makowskie były własnością książęcej rodziny Habsburgów. W 1916 r. miał miejsce wielki pożar Makowa, w którym spłonęła większa część jego ówczesnego centrum. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości obszar obecnej gminy wchodził administracyjnie w skład województwa krakowskiego. W roku 1930 miasto przyjęło urzędową nazwę – Maków Podhalański, i było w tym czasie siedzibą powiatu makowskiego funkcjonującego w latach 1924-32. W okresie II wojny światowej ziemie te zostały włączone do Generalnego Gubernatorstwa. Wytyczona przez Niemców nowa granica przebiegała pomiędzy Makowem a Suchą. Na przełomie 1939 i 1940 została utworzona w willi „Marysin” w Makowie placówka gestapo, podlegająca komisariatowi w Zakopanem. Placówka ta znana była z organizacji krwawych pacyfikacji, licznych egzekucji i okrucieństwa w zwalczaniu ruchu oporu. Po wojnie część gmin należała do powiatu wadowickiego, a część do myślenickiego (Kojszówka, Wieprzec). Po utworzeniu powiatu suskiego w 1956 r. cały ten obszar znalazł się w jego granicach. Tak jest również dzisiaj, po ostatniej reformie administracyjnej z 1999 roku.